Beijumse kunstenaar Rob van den Berg, de nieuwe Rien Poortvliet?
 

 

Hij kan best wel verguld zijn met deze vergelijking, want zijn tekentalent is onmiskenbaar. De tekeningen van Poortvliet bewondert hij zeer en ze inspireren hem voortdurend. Ja, het tekentalent zit me nu eenmaal in het bloed, zegt hij toch wel met enige trots. Ik heb er alleen maar weinig mee gedaan. Pas de laatste vijf, zes jaar ben ik lekker op dreef. Dat kwam ook omdat ik werkloos werd en toen iets wilde doen om weer een bestaan op te bouwen. Tekenen dus, oftewel van je hobby je beroep proberen te maken.


Rob werkt met kleurpotlood als hoofdmateriaal en als aanvulling met krijt en plakkaatverf. Die verf dient voor het " aflikken" een (zelfbedachte?) term voor het schilderen van b.v. een accent of een extra lichtje in de ogen. Een echte "fijntekenaar" die levensecht dieren en mensen neerzet.
Het begon allemaal met een verzoek van vrienden. Weet je ook iemand die goed honden kan tekenen? Ja , dat kon hij zelf wel en zo is het balletje gaan rollen.
Hoewel hij ook veel andere dieren tekent en portretten vervaardigt, hebben honden wel degelijk zijn voorkeur. Ze zijn veel leuker en gevarieerder dan b.v. katten en ook een stuk rustiger. Met paarden is het weer heel anders: het stelsel van spieren en gewrichten is knap ingewikkeld, daar mag haast wel een anatomie-tekening bij.
Maar het lukt hem toch om alles natuurgetrouw vast te leggen.

 

 Er gaan heel wat kleurpotloden door bij hem. Ja, die goeie zijn best heel duur. En het goed slijpen is ook een halszaak, allerlei technieken zijn al uitgeprobeerd: met schuurpapier, een schilmesje, gewone puntenslijper, bakstenen muur. Een elektrische puntenslijper staat nog op het verlanglijstje. 
Met zijn tekeningen van honden heeft hij al forure gemaakt in een aantal bladen. Onder andere in "Onze Hond"en "Hart voor Dieren". 

 

Dat was een geslaagd project. Ik werd zelfs opgebeld door totaal onbekende lezers die zo ontroerd waren door de tekeningen, vertelt hij.Tegenwoordig krijgt hij opdrachten uit het hele land. Veel mensen willen hun fokpaard, prijsdier etc. vereeuwigd zien. Maar met evenveel liefde tekent hij de "vuilnisbakjesrassen" van de trotse huisdiereigenaars.Soms zijn er ook trieste opdrachten. Een oude dame moet noodgedwongen verhuizen en mag haar kooikerhondje niet meenemen naar het nieuwe tehuis. Nu heeft ze een mooie tekening als dierbare herinnering aan de wand. (Maakt u zich geen zorgen, het hondje is goed terechtgekomen. De laatste tijd probeert hij ook wat meer te experimenteren en alles wat speelser te maken. 
Bijvoorbeeld niet alleen een aangezicht als portret maar ook een "en profiel" erbij of door collage elementen er aan toe te voegen. Heeft U ooit van "De kwieke kwaker" gehoord? De voorganger van deze krant. Rob was daar ook al actief en maakte de strip "de kleiworm". Verder maakte hij nog tekeningen voor het clubblad van de V.V. Noordwolde en werkte hij mee aan het "Groninger Kroegenboek".

 

Het is bekend dat de meeste kunstenaars een broertje dood hebben aan management. Zo niet Rob. Hij heeft onlangs de opleiding "management voor kunstenaars"gevolgd.
Want hij wil zichzelf goed kunnen verkopen en als kunstenaar zijn bestaan opbouwen. Hij pakt het zakelijk goed aan: een mooie web-site, reclamecampagne, een visitekaartje (wat je gewoon moet hebben). Ik heb alle vertrouwen dat het hem wel gaat lukken.

Neemt U ook eens een kijkje op zijn web-site: www.robvdberg.nl


H.H.